My Corner of Solemnity

Ano ba yan nagiging parang mga kaklase ko na rin ako… Naiinis na rin ako sa mundo ng onti… Kahit man [ara bang nasa langit angg pagmumuka ko ang puso kong tumitibok ay para bang tinadtad ng kutsilyo… ay ewan…

bale ayos lang mas malayo ako sa kanya mas maayos pero nakakainis para bang gusto talaga ako saktan ng diyos… magugulat ako kadikit ko na pala siya… hay bale ok na rin yung ganun… iniisip ko minsan dun sa mga sinabi niya sa akin… sa malayo daw… ibigsabihin lng nun… bale kahit ganun ok lng…

ano bayan puro hindi bale hindi bale ako ngayon… tutal siguro naging used na din ako… sa mga nangyari sa aking panlalait noon at mga kagaguhan na ginawa sa akin noon… naging bato na siguro ako… pero talagang nagpapakita nga lng ng saya pero problema may sugat nga ang aking puso… hay ayos lang masaya pa rin naman sa barbara…

gulo ng utak ko talaga ngayon… idadaan ko na nga lang sa gitara ang lahat ng problema ko… sa lahat ng mga nagbabasa nito salamat sa inyo at may pake pa kayo sa buhay kong itong magulo… hanggang sa muli na lang…

This entry was posted on Tuesday, September 20th, 2005 at 3:27 am and is filed under Uncategorized. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can skip to the end and leave a response. Pinging is currently not allowed.