My Corner of Solemnity

Bakit ba ganito? Kung sino pa ang may alam nang kung ano ang tama, sila pa ang gumagawa ng maraming mali? Bakit ba kung sino pa ang may angking katalinuhan, sila pa ang gumagawa ng masama? Bakit ba ganito?

~o~o~o~o~o~

        Ayos sana ang araw ko. Wala na sana akong iproproblema. Akala ko magsasalita lang ako ng aking linya at uuwi na. Pero… Mali pala ako…

~o~o~o~o~o~

        Uwian na. kaso may practice pa pala kami doon sa speechfest dahil nanalo kami. Kaya pumunta ako… Nainis ako sa kakahintay kasi wala pa ring nangyayari… Inaaya na ako ng kaibigan kong umalis pero ayoko pa… Maya maya nakuha na ang cast pero onti lang kaming dumating…

        Maguumpisa na pero nagalit ang isa kong kaklase dahil sa mga ginagawang mali. Sumagot ang matalino kong kaklase sa gamit ng mga matatalinhagang salitang philosophy ^^ at tumawa dahil sa isa kong kaklaseng walang alam kung kailan magpapatawa ^^ at dahil dun pinagalitan naman ng kaklase ko yung isa at ang sagot… aba e ang mga matatalinhagang salita syempre MATALINO e ^^ umiyak na ang munti kong kaklase… at lalo lang ginago ng dalawa kong maalinong kaklase at isa kong tangang kaklase na tawa ng tawa na parang walang alam sa nangyayari… paulit ulit sigaw ng sigaw tawa ng tawa. hanggang sa dumating na ang president. para ayusin ang problema… habang nangyayari ang gulo inaayos ko ang bag ko nag reready na umalis dahil mukang wala naman mangyayari kundi sigawan… pero nung nahawakan ko na ang payong ko… bumilis ang pagdaloy ng dugo ko at tinapon ko yung payong at sumigaw "TAMA NA NGA YAN TANGINA!!!" at nabigyan ko ng onting oras ang pres namin para ayusin… at pinagsusuntok ko ang pader sa tabi ko… wala akong naramdamang sakit dahil sa bilis ng daloy ng dugo ko…

        Maya maya maaayos na sana kung hindi dahil sa MATALINO at DISIPLINADO kong kalase ^^ ayan tatlo na ang nagaaway… umuwi na ako sa oras na iyon… dahil alam ko wala na itong katapusan… at napikon ako sa kaibigan kong wala man lang alam sa nangyari nung araw na iyon…

~o~o~o~o~o~o~

I guess isa rin ako dun sa mga matatalino… na kayang magpatawad pero hindi makakalimutan ang nangyari… at pahabol pasensiya na sa mga sinigawan ko… nawalan lang ako ng kapangyarihan sa puso kong nagdadala ng galit… pasensiya na… kung galit kayo… ok lang pagkat onting parte lang kayo sa buhay ko ^^

         Kamusta? Andito nanaman ako… Ang kulit ko ba? Pasensiya na pero ang puso ko talaga ay tanging sayo lamang… Kahit alam ko na meron ka nang iba. Andito pa rin ako, umiibig sayo… Noong una kitang makilala… Akala ko wala ka lang sa buhay ko… Isa ka lamang doon sa mga magiging kaibigan ko… Pero yun pala… Iba ang nangyari…

        Nung unang araw na nakilala kita. Ewan ko kung bakit pero dinededma kita at tinotorpe nung araw na iyon… Siguro dahil noong nakaraang taon ganun din ang pag-iisip ko… Pero ikaw ang nagbago sa akin dahil sa sadya mong kakulitan… Naging magkaibigan tayo. Hindi ko ito binigyng pansin pagkat isa kang babae. Ang pagkakaalam ko, kakausapin ko lang kayo tapos pag binago na kung saan mauupo. Kakalimutan na kita. Ganyan Kasimple ang aking Buhay. Kakausapin kita sa oras na katabi kita at kakalimutan pag nawala ka na. Pero… Ito ako… Nakatingin sa iyo… Kahit gaano ko kaayaw mangyari ito sa akin… Napakagat mo ako… Pinabayaan ko ang sarili kong madala. Akala ko kasi maganda itong pangtulong sa aking pag-aaral… Pero nung dulo kung saan alam na halos nang lahat… Lumayo ako… Inisip kong hindi na kita mahal… Akala ko wala na… Malaya na ako… Pero… Pagdating nang Bagong Taon. Nakita nanaman kita. Bumilis ang tibok ng puso ko. Agad kong inayos ang aking sarili at itinago ko ito…

        Alam kong hindi mo ako Mahal… Alam ko na meron kang iba… Alam ko lahat yan… Pero gusto ko lang malaman… Nariyan din ba ako sa puso mo? O talaga nga bang… Hanggang kaibigan lang ako?

~o~o~o~o~o~o~

Wow… Inlab nga ata ako… Anyways itong mensaheng to ay may katotohanan pero… Wala talaga akong lakas ng loob talaga para sabihin ito sa kanya… Hay… Antanga ko talaga… Marami namang ibang nagmamahal sa akin… Bakit pa ba ako nagpapakahirap? Ay ewan ko ba…

Lagi Mo Na Lang Akong Dinededma by Rocksteddy

Matagal ko ng gustong malaman mo
Matagal ko ng itinatago-tago ‘to
Nahihiyang magsalita
At umuurong aking dila
Pwede bang bukas na
Ipagpaliban muna natin ‘to

Dahil kumukuha lang ng tiyempo
Upang sabihin sa iyo

Mahal kita, pero ‘di mo lang alam
Mahal kita, pero ‘di mo lang ramdam
Mahal kita, kahit ‘di mo na ako tinitignan
Mahal kita, kahit ‘di mo lang alam, ohwoh..

Matagal ko ng gustong sabihin ‘to
Matagal ko ng gustong aminin sa’yo
Sandali, eto na
At sasabihin ko na
Ngayon na, mamaya
O baka pwedeng bukas na

Dahil kumukuha lang ng buwelo
Upang sabihin sa iyo

Mahal kita, pero ‘di mo lang alam
Mahal kita, pero ‘di mo lang ramdam
Mahal kita, kahit ‘di mo na ako tinitignan
Mahal kita, pero ‘di mo lang alam, ohwoh..

Ngunit kumukuha lang ng tiyempo
Upang sabihin sa iyo

Mahal kita pero hindi mo lang alam
Hindi mo alam kasi hindi mo naman ako tinitignan
Ayaw mo naman itanong sa akin
Kasi baka nga naman hindi naman ikaw
At hindi ko rin naman sa’yo sasabihin
Kasi ayoko pa sa ngayon na manligaw
Mahal kita pero hindi nga lang halata
Hindi halata kasi wala naman akong ginagawa
Hindi ako kumikibo, hindi ako nagsasalita, wala!
Pero hindi ako torpe
Hindi ko lang talaga masabi sa’yo ng harapan
Mahal kita pero dehins mo pa rin ramdam
Hindi mo ko titignan, hindi rin kita titignan
Lagi mo lang akong pakikiramdaman
Lagi rin kitang pakikiramdaman
At araw-araw tayong magdededmahan
Hanggang sa tayo ay magkabistuhan
Pero ngayong malapit nang matapos ang kanta ko
Nais kong magkaalaman na
Nais kong ako na rin ang magsabi sayo ng harapan
Kasi alam kong dun din naman ang tuloy nyan
At dalawa rin lang naman ang posibleng sagot dyan, oo o hinde
Kaya eto na sasabihin ko na para matapos na
At hindi na magka-tsismisan pa
Sasabihin ko na para wala nang problema
At para hindi na rin kayong lahat nabibitin pa

Mahal kita, pero ‘di mo lang alam
Mahal kita, pero ‘di mo lang ramdam
Mahal kita, kahit ‘di mo na ako tinitignan
Mahal kita, kahit lagi mo na lang akong dinededma

~o~o~o~o~o~

Nakakarelate ako sobra sa kantang to XD

Wow buti nakatingin ka dito hanggang ngayon… Salamat sa iyong pakikiramay sa aking buhay kung sino ka man na nagbabasa ng aking blog. Ngayon saan ako maguumpisa… Alam ko na yung titulo ng aking isunusulat! Bakit "Pikoning Bata"? Kasi Pikonin na ako ngayon pero ang mas nakakapikon sa pagiging pikon kong bata ay…

Hindi ko kayang manuntok ng tao! Pero kung sakaling kumagat sa pikon ko humamon ng suntukan… Halika na doon sa Arena at tayo’y magpatayan hanggang sa mawalan ako ng hininga. Pero kung natakot ka sa akin at hindi ka nakipaglaban sa akin…Magwawala ako laban sa pader… Tangina binato ko galit ko sa isang pader ganyan ako kabait kung hindi ka kumagat sa hamon kong panakot at sa mga pamamangga ko.

Mukang tapos na kagad to a…hmm alam ko na ayusin lang ang titulo…

Ang araw ngayon…

Ok! Ayos na! Anyways napikon ako sa maraming tao ngayon at nanakot pero itong isa mabilis nawala ang pikon ko e… Ewan ko ba pero last year pa itong ungas na ito… Minsan naging sobrang galit ako sa kanya pero dahil sa kanyang magandang pakikisama sa mga tao. Nawala kaagad ang galit ko… Parang sinaksak ka niya sa kamay at biglang siya rin ang mag aayos… Kaya walang nagagalit sa taong ito e…

Ano pa ba… Alam ko na yung DOTA fight ngayon… Shemai!!! Razor ako maayos naman laro ko pero ginagang bang ako, parang hindi talaga ako mapatay ng 1 on 1. Unless high leveled na sila ibang usapan na yun… pero amp!!!

Anyways yoko na tapos na ito mabilis ba ako mag update ngayon? Inspirasyon e XD

Alright! I seemed to have the power to post today. I don’t know why but I just feel like writing. Maybe it’s because WE JUST ENTERED THE SPEECH FEST ELIMINATION FINALS!!! Like what happend in Music and Filipino. We felt that we were gonna lose but look… We are in the 1st or 2nd place of the contest! I love this section!

Though I do believe, Our Teacher had a point that we won’t achieve true happiness with our crab mentality… We don’t have much Unity… We just wreck each others lives… I found it true since I felt it… What the hell… My happiness just got torn down… Ok… Rinse and Repeat…

Oh my god!!! We are in the FINALS!!! Though we’ll have practices again and all those crappy work… Ok… That just sucks man… Big time… What the hell… Rinse and Repeat!

Hmm… I know! I just got my Inspiration back! Oh wait… I already told that in my other post… Other topic…

You know what, I’m tired… I guess we are done… Bye! Oh wait!!! Almost forgot! I hate you CEB!!! That is all ^^

Well Hello there again ^^ Long time no err write? and read? Bleh~! Anyways as you know. My blog is rarely used by me, for good reasons… One of them is I’m a busy and lazy man… Another one is I usually keep my secrets within me… And last but not the least… I lost the inspiration to write… but yeah she’s still there… BAH!!!

*throws away that topic in the trash can*

I hate that topic… Anyways let’s go to…

Christmas, New Year and Last Year…

Ok, What the hell happened to me last year and that christmas and all those other crappy stuff… lost a wallet, lost my most important necklace, got a gf for only  3 months, won balagtasan, finally left 1st year classmates. YAHOO!!! I guess last year was just fine…

How about Christmas? Played RF, Played Dota, Lost Smarts in Dota, met my cousins, family crap reunion, got an mp3 player, got 10k + pesos from grandfathers… OMG!!!! I guess christmas was just fine too XD

New Year? Changed, Lost some friends, gained some friends, got my aggresive side back, got a new inspiration again, blah blah!!! There’s nothing special happening yet…

I guess that’s all for that topic… Next is…

Pag-Ibig?

Lagi na lang ako nabubulag ng pesteng ito… Sinusubukan ko tanggalin sa aking daigdig at mag tago sa sarili kong mundo… pero kahit anong gawin andiyan ka talaga… ang iyong ngiting sumisilaw sa aking paningin… ang iyong matang parang mga bituwin na kay gandang tingnan at titigan… ang iyong kutis na nakakaadik… ang iyong personalidad na kailan man ay hindi ko maiwan… ewan ko ba bakit ikaw nanaman pero sa tingin ko ganito lang talaga ako katanga para sayo… kahit alam kong wala akong kwentang tao… at isa lamang estudyanteng walang kaespesyalan sa klase… ikaw ang napili ko isang mataas na nilalang na hindi ko kailan man maabot…

Para!!! baba lang muna sa jeep!

Ending

Sensya na pero wala akong maalala na isusulat pero dun sa aggresive thing… ibigsabihin lng nun kaya ko na uli makipagsuntukan XD